Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2013/9349 E. 2013/12130 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... 7. Bölge Müdürlüğü aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, yol genişletme çalışmaları sırasında davacının taşınmazını çeviren duvar, demir parmaklıklar, aydınlatma sistemi ve bitkilerine verilen zararın giderilmesi davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Karayolları Genel Müdürlüğünün faaliyetleri kamu hizmeti kapsamındadır, zarar da kamu hizmeti kapsamındaki faaliyetler nedeni ile meydana gelmiştir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2. maddesi hükmünce talep bir tam yargı davası niteliğinde olup bu davalara bakma görevi idari yargı yerine ait olduğundan, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 24/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, yol genişletme çalışmaları sırasında, davacının taşınmazını çeviren duvar ile demir parmaklıklar, aydınlatma sistemi ve bitkilerin, davalı ... 7. Bölge Müdürlüğünce hasara uğratılması nedeniyle, oluşan zararının tazmini istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davalının temyizi üzerine Dairemizin değerli çoğunluğunca, hadisenin kamu hizmetinin yerine getirilmesiyle ilgili faaliyetler sırasında meydana geldiği ve hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın idari yargı yerinde açılması gerektiğinden bahisle yerel mahkeme hükmü bozulmuştur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 11.02.1959 tarih, 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı kararında içtihadı birleştirme kapsamında olmadığına yer verilerek vurgulandığı üzere; Bir kamu kurumunca bir tesisin yaptırılması sırasında Devlet malı olmayan yerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak ya da moloz yığılması neticesinde oluşan zararların tazmini davası, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı, ayrıca plan, proje ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağından dolayı, haksız fiilden doğan bir tazminat davası sayılacağı bildirilmiştir. Ayrıca, işlerin plan ve projelere uygun yapılmaması hali de idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle yine idari kararın tatbiki olan bir eylem sayılamayacağı, bu bakımdan böyle bir iddia ile açılmış olan davanın haksız fiilden doğan bir davadan ibaret olacağı öngörülmüştür. Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olayı değerlendirdiğimizde, dava haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davası olup, adli yargının görevleri arasındadır.Bu itibarla; sayın çoğunluğun davaya idari yargıda bakılması icap ettiğine ilişkin bozma kararına katılmıyoruz. 24/06/2013