Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2013/9327 E. 2013/12237 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 28/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Reformu Genel Müdürlüğü tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Reformu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, kendisine ait taşınmaz üzerinde bulunan su kuyusuna idare tarafından el atıldığını, davalı kurum tarafından yapılan sulama kanalının kuyuyu tamamen kapatarak kullanılamaz hale getirdiğini beyanla, uğranılan zararın idareden tahsilini talep etmiştir. Davalılar, idarenin haksız bir eylemi olmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davaya konu zarar, kamu hizmeti niteliğindeki idari faaliyetlerin yürütülmesi sırasında meydana gelmiştir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2. maddesi hükmünce talep bir tam yargı davası niteliğindedir ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir. 6100 sayılı HMK.114 maddesinde de yargı yolu dava şartları arasında sayılmış olup dava şartlarının mevcudiyeti mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilecektir. Bu durumda mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı ... Reformu Genel Müdürlüğü'nün diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.