Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2011/11464 E. 2012/14874 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/02/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kasten adam öldürme ve kasten adam yaralama nedeni ile desteğin ölümünden ve yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar, davalı ...’ın oğlu olan diğer davalı ...’ın olay günü babasına ait av tüfeği ile oynarken tüfeğin ateş alması sonucu davacı ...’un yaralanmasına, davacılar Recep ve ...’un kızları Nesrin’in ölümüne neden olduğunu, davalı babasının MK'nın 369. maddesi uyarınca oğlu ile birlikte uğradıkları zarardan sorumlu olduğunu iddia ederek maddi ve manevi tazminat ödetilmesini istemişlerdir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün kabulü ile, davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir. Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, dava dilekçesinden ve davacının iddialarına açıklık getirdiği beyanlarından, zararın ev başkanı olan davalı ...’a ödetilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanununun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.