Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2010/2455 E. 2010/3466 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2006 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Yasa uyarınca ödenen nakdi tazminatın rücuan tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/01/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, davalının askerlik hizmeti sırasında haksız eylemi nedeniyle yaşamını yitiren askerin mirasçılarına Devlet tarafından ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem tümden kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur. Zarara neden olan haksız eylem 25.9.2002 gününde gerçekleşmiş; davacı idare ise 25.01.2005 günlü karar ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Yasa gereğince ölen askerin mirasçılarına tazminat ödemiştir. Haksız eylem sonucu doğan zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan, davalının sorumlu tutulacağı tazminat tutarı da olay tarihine göre belirlenmelidir. 2330 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde yaralanan görevliye veya ölenin mirasçılarına ödenecek tazminatın karar tarihindeki en yüksek devlet memuru aylığı esas alınarak hesaplanacağı belirtilmekte ise de, buna göre hesaplanıp ödenen nakdi tazminatın tamamı davalıya rücu edilemez. Davacı idarenin, davalıdan kaynaklanmayan nedenlerle daha geç ödeme yapması, artan tazminat miktarından davalının sorumlu tutulmasını gerektirmeyeceğinden davalının sorumluluğu olay tarihindeki verilere ve bu bağlamda olay günündeki katsayılara göre belirlenmelidir. Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, karar gününde yürürlükte bulunan katsayılara göre hesaplanan miktar üzerinden istemin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. b)Davalı, er olarak Anayasa’nın 72. maddesi gereğince hakkı olan askerlik görevini yerine getirdiği sırada, silah ile oynarken, önlemsizlik ve özensizlik biçimindeki kusurlu eylemi ile bir başka askerin ölümüne yol açmıştır. Hizmetin karşılığında ücret almaması ve bu hizmetin anayasal bir görev niteliğinde olması nedeniyle, tazminatın tamamından sorumlu tutulması, hak ve adalet öğesinin kapsam belirlemede gözetilmemiş olunması sonucunu doğurur. Yerel mahkemece, anılan öğe değerlendirmeye katılarak tazminattan belirli bir tutarda indirim yapılmamış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.