Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/940 E. 2026/11151 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/940
Karar No
2026/11151
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/253 E., 2022/2806 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'in temyiz istemi; gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, mahkumiyeti gerektirecek delil bulunmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, lehe olan delillerin dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık ...'in temyiz istemi; gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, mahkumiyeti gerektirecek delil bulunmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, lehe olan delillerin dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların savunması, katılanlar ile şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanıkların temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/940, K. 2026/11151, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-940-e-2026-11151-k-fec0d067e02b