Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/4313 E. 2026/10918 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/390 E., 2025/774 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bozma üzerine, Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/390 Esas, 2025/774 sayılı kararı ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.03.2025 tarih ve 2022/9186 Esas, 2025/4724 sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükme yönelik Dairemizce verilen bozma ilamı sonrasında İlk Derece Mahkemesince ilk hükümlerinde direnilerek mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bu nedenlerle hükmün bozularak beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların, özel kişilere nazaran daha geniş olduğu, gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, mektubun bütünü gözetildiğinde kaba söz, ağır eleştiri ve ifade özgürlüğü niteliğinde olduğu, dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş olduğundan direnme kararı yerinde bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.03.2025 tarih ve 2022/9186 Esas, 2025/4724 sayılı bozma kararının oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.