Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/4752 E. 2025/14845 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2123 E., 2021/2265 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurların şikayetinden vazgeçtiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanın beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamışsa da, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Sanık hakkında eylemini birden fazla şikayetçiye karşı işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtima hükümleri uyarınca artırım yapılması gerekirken, "Sanığın aynı suçu değişik zamanlarda birden fazla işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca" şeklinde artırım yapılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün 3. fıkrasındaki "Sanığın aynı suçu değişik zamanlarda birden fazla işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca" ibaresinin çıkartılıp yerine "Sanığın eylemini birden fazla şikayetçiye karşı işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.