Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/13320 E. 2026/10849 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2025/13320
Karar No
2026/10849
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1129 E., 2025/1610 K. SUÇLAR : Hakaret, suçu ve suçluyu övme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında suçu ve suçluyu övme, hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç kastının bulunmadığına, yeniden rapor alınmasına, beraat kararı verilmesine bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın savunması, dilekçe içeriği, sağlık kurulu raporu ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlendiğinden temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. B. Suçu ve Suçluyu Övme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunun oluşabilmesi için "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması" ve bu tehlikenin soyut değil somut bir tehlike olması gerekmektedir. Somut olayda; sanık tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan dilekçedeki ifadeler sebebiyle kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıktığına dair delil, iddia ya da tespit bulunmaması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Suçu ve Suçluyu Övme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Düziçi 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2025/13320, K. 2026/10849, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2025-13320-e-2026-10849-k-036b04a9263d