Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9533 E. 2026/10459 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1679 E., 2024/1413 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi sebebine münhasır olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılıp beraat hükmü verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; müvekkilinin itibarını zedeleyici nitelikteki suça konu paylaşımın ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilemeyeceğine, kaba söz ve ağır eleştiri kapsamında kalmadığına, suçun unsurlarının oluştuğuna, Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;sanık lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında yargılandığı aynı davada tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş olması karşısında, sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından hakaret suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.