Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/5352 E. 2025/6019 K. – İmar Kirliliğine

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/778 E., 2023/1057 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece; sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Asıl dosya ile birleşen İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/310 Esas sayılı dosyasında yer alan 07/04/2014 tarihli yapı tatil tutanaklarında belirtilen ruhsata aykırı imalatların nelerden ibaret olduğu 5271 sayılı Kanun'un 230/1-b maddesinde öngörülen yönteme uygun şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Kabule göre de; a)Birleşen İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/651 Esas sayılı dosyasında sanık adına açılan bir dava bulunmaması, birleşen İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/310 Esas sayılı dosyası ile incelemeye konu dosyanın yapı tatil zabıtları ile suç tarihlerinin aynı oluşu, hukuki kesintinin oluşmaması ve ilk tutanaktan sonra da inşaata devam edilmediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi yerine, aynı Kanun'un 43/1. maddesinin tatbiki, b)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.