Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3811 E. 2026/5364 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2590 E. 2023/2137 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ... hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. Sanık ... hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, diğer sanık ... hakkında ise daha ağır ceza verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik paylaşımlarının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik

Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden yapılan suça konu yorum içeriği ile sanığın savunmaları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan hesabından yaptığı paylaşıma ilişkin yorum sayfasının herkese açık olup olmadığı, paylaşımın herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı tespit edildikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmüne Yönelik, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.