Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3796 E. 2026/6863 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3796
Karar No
2026/6863
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3104 E. 2023/3735 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı katılan vekilinin temyiz isteğinin ise vekalet ücreti ile sınırlı olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda hukuka uygunluk nedeni bulunduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 129. maddelerindeki lehe indirim hükümleri uygulanmadığından bahisle kararın bozulması talebine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; katılan lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında "09.04.2017" olan suç tarihi "09.04.20 14... .04.2017" olarak gösterilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebileceği belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık savunması, katılan beyanları, şikayetçi beyanı, tanık beyanı, olay tutanağı, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğine ilişkin ihbar evrakları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın mahkumiyetine, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi geregince açıklanma koşulları oluştuğundan hükmün açıklanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz nedenlerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi ve katılanın vekille temsil edilmesi karşısında, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesince katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükme, "Katılan vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00- TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/3796, K. 2026/6863, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-3796-e-2026-6863-k-ea94ebab4b7a