Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3544 E. 2026/5903 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/731 E., 2023/3648 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; katılanın ifadeleriyle Türk vatandaşlarını tahrik ettiğine, katılanın açıklamasının altına binlerce yorum yapıldığına, sanığın da yorum yaptığı iddiasıyla hakkında dava açıldığına, sanığın suçu işlemediğine, katılanın da kabul ettiği hatasına ağır eleştiride bulunduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık müdafiinin diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak; 1.Suça konu sözlerdeki tahkir kastının kuşkulu kalması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de; sanığın adlî sicil kaydında yer alan, Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.05.2011 tarihli ve 2010/742 Esas, 2011/968 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28.06.2011 tarihinde kesinleştiği ve bu tarihten itibaren 5 yıllık denetim süresi dolduktan sonra inceleme konusu suçun işlendiği ve böylece mezkur kararın, inceleme konusu hakaret suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden ve 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.