Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/347 E. 2026/3633 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/677 E., 2023/2205 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay, kamera, ses ve görüntü inceleme tutanakları ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de bu hususun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2015 tarih ve 2013/451 Esas, 2015/6 sayılı kararı gereğince, aleyhe değiştirme yasağı kapsamına girmediğinden, sanık hakkında "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.02.2026 tarihinde karar verildi.