Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2293 E. 2026/2901 K. – Cumhurbaşkanına
Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2293
- Karar No
- 2026/2901
- Karar Tarihi
- Konu
- Cumhurbaşkanına Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1549 E. 2023/1498 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 18.12.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Suça konu paylaşımın içeriği ve sanığın paylaşımdaki ifadelerde katılanı kastetmediğine yönelik savunması dikkate alındığında; hakaret içerikli sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olup olmadığının dolayısıyla suçun oluşumu için gerekli olan matufiyet şartının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, ayrıca ihbara ekli Instagram isimli sosyal paylaşım sitesinden yapılan suça konu paylaşımı, sanığın kabul etmemesi ve açık kaynak araştırma raporunda söz konusu paylaşımın tespit edilememesi karşısında, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.02.2026 tarihinde karar verildi.