Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2290 E. 2025/204 K. – İmar Kirliliğine

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2290
Karar No
2025/204
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1641 E., 2023/595 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşürülmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin; verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. III.GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1- (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen neden olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 17.03.2015 tarihinden itibaren 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından “DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin çıkarılması, yerine “DÜŞMESİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2290, K. 2025/204, T. 07.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-2290-e-2025-204-k-5c01c805e365