Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2022 E. 2025/418 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/654 E., 2023/863 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanık ikrarı,duruşma tutanağı, katılanların beyanları, tanıkların anlatımına göre sanığın atılı suçu işlediği yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 14/01/2016 tarihli ilk hükümde, sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan ayrı ayrı ceza verilip, Özel Dairece sanığın eylemlerini katılanlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinden bahisle bozulması üzerine önceki hükümde bu iki hüküm için verilen toplam ceza miktarı üzerinden 1412 sayılı Kanun'un 326/son gereğince aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesi gerektiği düşünülmeden eksik ceza tayin edilmiş ve hüküm fıkrasının dördüncü parağrafında sanığa verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına hükmedilmiş olması karşısında, alt parağrafta sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunmuş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.