Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11629 E. 2026/11986 K. – Kamu Hizmetleri

Konu: Kamu Hizmetlerinden Yararlanma Hakkının Engellenmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/11629
Karar No
2026/11986
Karar Tarihi
Konu
Kamu Hizmetlerinden Yararlanma Hakkının Engellenmesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/290 E. ,2024/2542 K. SUÇ : Kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkumiyetine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suç işleme kastının bulunmadığı, atılı suçları işlemediği, soyut gerekçelerle lehe hükümlerin uygulanmadığı, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle eksik inceleme sonucu usul ve Yasa'ya aykırı olarak verilen kararın lehine bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 113. maddesinde düzenlenen kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin sürekliliğini sağlamaktır. Failin, cebir, tehdit veya hukuka aykırı başka bir davranışı, kamu kurumunun faaliyetini engellemek, faaliyetine bir süreliğine de olsa ara vermek için yapmış olması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın kiraya verdiği evin kendi üzerine olan elektrik ve su aboneliklerini kapattırması eyleminde atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/11629, K. 2026/11986, T. 23.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-11629-e-2026-11986-k-03d2ea72d3dd