Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11569 E. 2025/989 K. – Göçmen Kaçakçılığ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2693 E., 2024/2408 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, A. Sanık ...'nun hükmün temyiz edilmesinden sonra temyizden feragat ettiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin süresinde olmadığı belirlenmiştir. C. Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edilmediğine, sanığın göçmenleri görmediğine, teşhis olmadığına, menfaat bulunmadığına, sadece trafik bilgisi paylaştığına, kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak dosya içerisindeki görüşme kayıtları, olay tutanakları, bilirkişi raporu, sanık savunması, temyiz dışı sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin ve sanıkların her birinin iş bölümü yaparak suçun kanuni tanımındaki fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle etkin, fonksiyonel katılımda bulundukları sanığın üzerine atılı eylemi müşterek fail olarak gerçekleştirdiği kabul edilerek müşterek faillik hükümlerine göre cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafii tarafından karar temyiz edildikten sonra sanığın 08.11.2024 tarihli dilekçesinde "Temyizden feragat ediyorum" şeklindeki beyanları ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 Sayılı Kanun'un 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bodrum 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.