Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10770 E. 2026/10997 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/10770
Karar No
2026/10997
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/914 E. 2024/1086 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükümle sınırlı olduğu belirlenmiştir. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği tartışılıp değerlendirilmeden sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 125/4 maddesi uygulanarak artırılmasının hukuka aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanığın temyizinin; hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 125/4 maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, hükümlerin temyizen incelenip lehine hükümler uygulanarak bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlendiğinden sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. İncelemeye konu somut olayda; sanığın jandarma yol kontrol noktasında bulunan konteyner içerisinde gerçekleşen hakaret eyleminde, suça konu paylaşımının herkes tarafından görülme olanağı bulunup bulunmadığı tespit edilip sonucuna göre aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname ’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/10770, K. 2026/10997, T. 10.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-10770-e-2026-10997-k-2082de3bbb85