Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/9344 E. 2025/14229 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/1599 E. 2022/3594 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeblerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık tarafından yazılan sözlerin onur şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olması, her ne kadar siyasilerin eleştirilere daha fazla katlanmasına dair kanaat mevcut ise de milletvekili olan katılanın halkı temsil eden bir kamu görevlisi olarak hakaretlere tahammül etmesini beklemenin hukuka aykırı olması nedenleriyle beraat kararın bozularak sanığın cezalandırılması talebine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında sanığın kullandığı ifadelerin siyasetçilere yönelik söylemlere ilişkin AİHM'nin benzer olaylarda vermiş olduğu kararlar açısından değerlendirilerek hakaret suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığına dair gerekçede açıklandığı halde kararın hüküm kısmında sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine karar verilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, Mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi yerine (e) bendi olarak gösterilmesi dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından "CMK'nın 223/2-e" ibaresi çıkartılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-a" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.