Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/911 E. 2025/5635 K. – Görevi Yaptırmamak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/415 E. 2020/610 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; O yer Cumhuriyet savcısının hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümleri temyiz ettiği, kanun yolunda yanıldığı, ancak bu sanıklar hakkında savcının talebi üzerine Ağır Ceza Mahkemesince inceleme yapıldığı, sanık ... hakkında ise O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanığın 08.10.2020 tarihli dilekçe ile kararı süresinde temyiz ettiğinden tebliğnamedeki bu husustaki görüşe iştirak edilmeyerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; sanık hakkında aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanığın daha önce aynı davadan ceza aldığı, polislerin kendisini yaraladığı, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, hükmün bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ve müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Temyiz dışı olan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ... hakkındaki kararın, Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2021 tarihli kararı ile kaldırıldığının anlaşılması karşısında; bu sanıklar hakkındaki davanın sonucu araştırılıp dosyasının incelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/3 ve 43. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi zorunluluğu, 2. Kabule göre de; bozma ilamı öncesi ilk kararda, sanık hakkında 11 ay 7 gün hapis cezası verilmesi ve aleyhe temyizin bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı olarak sonuç cezanın 11 ay 7 güne indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.