Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/8803 E. 2025/16068 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1514 E., 2022/2051 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin nitelikte bir delil bulunmadığına, hakaret sözlerinin polislere yönelik söylenmediğine, pişman olduğu dikkate alınarak lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından polislere yönelik hakaret suçunu işlediğine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, " 14.02.2020 tarihli ilk derece mahkemesinin hakaret suçu yönünden kurulan hükmüne yönelik aleyhe istinaf talebi olmamasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli bozma kararı sonrası kurulan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle, sanık hakkında verilen cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 1 yıl 8 ay 12 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi" dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sonuç cezanın, 1 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesine ve infazın bu miktar üzerine yapılmasına" ibaresinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Siirt 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde karar verildi.