Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/878 E. 2025/1257 K. – Çevrenin Kasten

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/365 E., 2016/233 K. SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde, Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören şikâyetçi Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'na usulüne uygun davetiye çıkarılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de; hükmün usulüne uygun kesinleşmediği, şikayetçinin 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu ve sanığın eyleminin bozma sonrası yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun'un 181/3. ve 4. maddelerine uyması halinde zamanaşımı süresinin dolmayacağı anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile çevrenin kasten kirletilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteğinin; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, karar yeni tebliğ edilmiş olduğundan, davaya katılma imkanının bulunmadığına, haklarında katılma kararı verilerek sanığın cezasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, erteleme şartlarının oluşmadığına bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE Suçtan zarar gören şikâyetçi Kurumun, 5271 sayılı Kanun'un 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.