Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/7698 E. 2025/16444 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1295 E., 2022/1862 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mağdurların kopyalama suretiyle oluşturulan beyanlarının ayrıntılı bir soruşturmanın yürütülmediğini gösterdiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; mağdurların soruşturma aşamasında önce suça konu sözlere dair bir beyanda bulunmayıp, tekrar alınan ifadelerinde sanığın hakaret ettiğini belirttikleri, temyiz dışı sanık H.A. ve aynı koğuşta hükümlü olan tanıkların sanığın eylemini doğrulamayıp, kamera kayıtları incelenmeksizin eksik araştırmayla usul ve yasaya aykırı şekilde karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların soruşturma aşamasında farklı tarihlerde alınan ifadeleri arasında çelişkiler bulunması, sanıkla aynı koğuşta olup tanık olarak dinlenen ve sanığın hakaret sözü söylemediğini beyan eden mahkumların kovuşturma aşamasında ifadelerine başvurulmaması karşısında, İlk Derece Mahkemesince mağdur anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeyip, olay anına ilişkin bilgisi olan tanıklar dinlenmeden, varsa olaya dair kamera kayıtları incelenmeksizin ve hangi beyana ne şekilde üstünlük tanındığı yeterince açıklanıp tartışılmayarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi, 2.Kabule göre de; hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.