Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/6136 E. 2026/1640 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/728 E., 2022/545 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında Cumhurbaşkanına hakaret suçunun genel hakaret suçundan daha ağır ceza ile cezalandırılmasının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ruhuna aykırı olduğuna ve Cumhurbaşkanı hakkında görüş bildirme özgürlüğünün kısıtlanmaması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında "19.03.2018" olan suç tarihinin "22.03.2018" olarak gösterilmesi, 2. Davaya konu 19.03.2018 tarihli gönderide yer alan ifadelerin Cumhurbaşkanının onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte bulunmadığı ve bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeksizin 20.01.2018 tarihli paylaşım hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 3. Dosya içerisinde bulunan davaya konu paylaşımlara ilişkin ekran görüntülerinin incelenmesinde, anılan paylaşımların herkese açık seçeneği işaretlenmeden gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet ögesinin oluşmadığı gözetilmeyip 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde karar verildi.