Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5278 E. 2025/14042 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/1939 E. 2022/1982 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanın temyiz istemi; 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken sanığın şahsi ve sosyal durumu, suçun işleniş şekli, benzer suçlardan sabıkası, kastının yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

2.Sanığın temyiz istemi; daha önce savcı olan katılan ile bir olayın ortaya çıkması için anlaştıklarına, soruşturma sonucunda kendisinin tutuklandığına, kendisi cezaevinde iken ziyaretine gelen avukat ile selam göndererek alay ettiğine, bu avukatın tanık olarak dinlenilmemesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanın beyanı, HSK'ya yazılan dilekçe ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine, katılandan kaynaklanan haksız fiil bulunmadığına ve cezanın alt sınırdan belirlenmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Suç tarihi itibariyle sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu, 5237 sayılı Kanun'un 106/1.maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ve bu suç ile birlikte işlenmesi nedeniyle hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, anılan tehdit suçunun 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükümlere ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı ve aynı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.