Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/2939 E. 2025/12482 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2589 E., 2022/144 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; Kasten yaralama ve katılan ...'a karşı hakaret suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu, Şikâyetçi ...'e yönelik kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama, katılan ...'a karşı hakaret ile şikâyetçi ...'e yönelik kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler kaldırılarak, sanık hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, kasten yaralama ve şikâyetçi ...'e yönelik kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçlarından ise yeniden mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen şikâyetçi ...'e yönelik kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve anılan suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/615 E., 2011/722 K. sayılı ve 13.11.2019 tarihli ek kararıyla uzlaştırma nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınıp, sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkasının bulunup bulunmadığı belirlenerek, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Kasten Yaralama ve Katılan ...'a Karşı Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Şikâyetçi ...'e Yönelik Kamu Görevlisine Karşı Görevi Nedeniyle Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Demirci Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.