Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13666 E. 2025/18841 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/830 E., 2023/459 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın şeker hastalığı ve diğer hastalıkların etkisiyle sınırı aşarak paylaşımı yaptığına, bu hastalıklarının cezai ehliyetini etkileyip etkilemediği yönünde yeterli inceleme yapılmadığı ve rapor alınmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında cezai ehliyetine dair raporların usulüne uygun olarak düzenlenmiş olması karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiş, adli sicil kaydına göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır. Ancak; Dosya kapsamından; suça konu edilen aynı paylaşım nedeniyle sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada verilen mahkumiyete yönelik hükme dair Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince bozma kararı verildiğinin anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, dosyalarla ilgili olarak birleştirme kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.