Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/9313 E. 2023/21110 K. – Kötü Muamele

Konu: Kötü Muamele

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9313
Karar No
2023/21110
Karar Tarihi
Konu
Kötü Muamele

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/233 E., 2021/353 K. SUÇ : Kötü muamele HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün aynen açıklanmış, sanığın kararı temyiz etmesi üzerine, Dairemizce kararın gerekçesiz olduğu sebebiyle bozma kararı verilmiş, Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, suçun oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, eşi olan katılana yönelik hakaretler ettiği, katılanı dövdüğü ve evden kovduğu, kötü muamele suçunu işlediği iddiası ile dava açılmış, tanık olarak dinlenen ortak çocuklarının sanığın katılana hakaret etmediğini, katılanı dövmediğini, kendilerini evden kovmadığını beyan etmişler, tanık olarak dinlenen A.G'in ise sanığın katılanı dövdüğünü söylemiş, sanığın katılanı sürekli dövdüğüne, evden kovduğuna ve katılana hakaret ettiğine yönelik delil bulunmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin incelenmesinde; sanığın eylemlerinin süreklilik arz ettiğine yönelik yeterli delil bulunmadığı ve kötü muamele suçunu oluşturmadığı anlaşılmakla, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/9313, K. 2023/21110, T. 14.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-9313-e-2023-21110-k-cca521a1d43e