Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/8921 E. 2025/7006 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8921
- Karar No
- 2025/7006
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/186 E., 2019/2740 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Hüküm kurulmasına yer olmadığına, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi, 1.Şikâyetçi ...'ye, mağdur ... ve katılan ...'e karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a-4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca ayrı ayrı olmak üzere 3 kez 7080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 2. Katılanlar Fatih Canpolat ve ... ile şikâyetçi ...'ye karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a-4, 43/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 8840 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 3. Katılanlar Fatih Canpolat, ... ve ... ile şikâyetçi ...'ye karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 43/2, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 2. Bölge Adliye Mahkemesi, 1. İlk Derece Mahkemesince, şikâyetçi ..., mağdur ... ve katılan ...'e karşı hakaret suçundan ayrı ayrı üç kez verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 2. Katılanlar ...ve ... ile şikâyetçi ...'ye karşı hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, "katılanlar ..., ..., , ... ve ...'a yönelik hakaret suçunun incelenmesi" şeklindeki değerlendirme ile istinaf başvurusunun esastan reddine, 3. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, Karar vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanması ve adli para cezası verilmesi istemine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Sanığın, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla görevliye karşı gerçekleştirdiği hakaret eylemlerine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler kaldırılıp, tek hüküm kurularak ve belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca, mağdur, şikâyetçi ve katılan sayısı da dikkate alınarak arttırılması gerekirken, İlk Derece mahkemesince verilen hükümler kaldırılmadan, karar verilmesine yer olmadığına karar verilip, daha sonra eylemin tüm mağdur, şikâyetçi ve katılanlara yönelik olduğu kabul edilip istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2025 tarihinde karar verildi.