Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/7712 E. 2025/3480 K. – Cumhurbaşkanına
Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/7712
- Karar No
- 2025/3480
- Karar Tarihi
- Konu
- Cumhurbaşkanına Hakaret
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1155 E., 2020/940 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; hiçbir ulusal ve uluslararası düzenlemenin bu çirkin ifadeleri siyasi eleştiri kapsamına dahil etmediği, ifade özgürlüğünün de birtakım sınırları olduğu, sanığın bu sınırları aştığı, paylaşımı gören bir üçüncü kişide muhatabın katılan olduğu algısı oluşacağı, paylaşımların açıkça hakaret teşkil ettiği, düzenlenen suçta korunan Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı olduğu, suça konu eylemde suçun yasal unsurlarının gerçekleştiği, başkalarının şöhret ve haklarının korunması hakkı da ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasında meşru amaçlardan biri olarak hem sözleşme hem de Anayasa tarafından kabul edildiği, sanık hakkındaki beraat hükmünün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. Ancak; Sanık tarafından söylendiği iddia edilen sözlerin hakaret niteliğinde olmaması nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hüküm fıkrasından "sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatine" ibaresi çıkarılıp yerine "sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.