Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4980 E. 2025/4386 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/715 E., 2020/1243 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, eksik incelemeyle karar verildiğine, tanık beyanlarını kabul etmediğine, haksız tahrik hükümleri ile 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin hakkında uygulanması gerektiğine ve para cezasını ödeyecek durumunun olmadığına yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir durumun tespit edilememesi karşısında, temyiz istemine itibar edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin aynı Kanun'un 125/4. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı olarak uygulama yapılmış, belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında artırım yapılırken artırım oranı yanlış yazılarak sanığın cezası yanlış hesaplanmış, 1412 Sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının sonuç ceza miktarına ilişkin olduğu gözetilmeden, neticeten belirlenen 9.900,00 TL adli para cezası yerine sanığın 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususlarda bozma yapılamayacağı, Cezayı aleyhe değiştirme yasağına ilişkin kanun maddesi kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı, anlaşılmış, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.03.2025 tarihinde karar verildi.