Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4681 E. 2025/5213 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/220 E., 2021/826 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden esastan reddine, hakaret suçu yönünden ise beraat kararı kaldırılarak ceza vermekten vazgeçilmesine şeklinde düzeltilerek esastan reddine, ek karar ile de görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında anlaşılacağı üzere, sanık ve kızının karakolda bulundukları süre zarfında ifade vermemek, alkol raporu aldırmamak ve diğer zorunlu adli işlemlerin yapılmasını engellemek için katılanlara direndikleri, hakaret ettikleri ve katılanın, sanığa hakaret etmediği sabit olmasına karşın, dosya kapsamı ile uyumlu olmayacak şekilde ve yerinde olmayan gerekçeyle karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık savunması, katılanların beyanları, CD izleme ve olay tutanakları, bilirkişi raporu, görev listesi ile tüm dosya kapsamından; sanığın, katılanın haksız eylemine karşılık hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaret suçunun ''katılanlar ile sanık ... ve sanığın kızı ... arasında yakalama ve polis merkezine götürme esnasında ve polis merkezinde arbede ve taşkınlıkların yaşandığı, bunun sonucunda meydana gelen haksız fiile tepki olarak sanığın işlediği '' kabul edilmesine karşın; hükümde "katılanlar ... ve ... ile sanık ...'nun karşılıklı olarak birbirlerine hakarette bulunduğu, bu nedenle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 129/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddeleri gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine'' şeklinde karar verilerek, gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması ve “Ceza verilmesine yer olmadığına” yerine, “Ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/2. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesin gereği hüküm fıkrasından ''5237 sayılı Kanun'un 129/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddeleri gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine '' 5237 sayılı Kanun'un 129/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.03.2025 tarihinde karar verildi.