Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/3103 E. 2024/17649 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında yalnızca katılan ...'ya yönelik hakaret eyleminden dolayı kamu davası açılmış olmasına rağmen, sanığın tüm polis memurlarına hakaret ettiğinin kabulüyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmasına karşın; iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmadan, 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı olacak şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla cezaya hükmolunması" dışında isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince mahkumiyet hükmünden TCK'nın 43. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç adli para cezasının "7.080,00 TL" ye indirilmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.