Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/2613 E. 2024/17858 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine ve 13.04.2021 tarihli ek kararla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, usule, yasaya ve hakkaniyete aykırı olan kararın açıklanan ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, haciz işlemleri esnasında görevli icra memuru ile alacaklı vekili olan şikayetçilere hitaben hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında; haciz tutanağı veya ilgili icra dosyası getirtilip, şikayetçilerin görevli olup olmadığı araştırılmadan, eksik incelemeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca kamu görevlisine hakaret suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.