Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/17179 E. 2023/514 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/17179
Karar No
2023/514
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Tebliğnamede hükmün onanması gerektiği görüşü belirtilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, hakkında verilen hapis cezasının herhangi bir olumsuz davranışının bulunmadığı hususu göz önüne alınmayarak seçenek yaptırımlara çevrilmemiş olduğuna vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın eşi ile aralarında geçimsizlik bulunduğu, eşinin evi terk ettiği ve bu sorundan sanığın kayınvalidesi olan katılanı sorumlu tuttuğu, suç tarihinde de marketten dönmekte olan katılanın önüne çıkıp "Seni dağa kaldıracağım, çırılçıplak soyarak ağaca bağlayacağım ve adamlarımı üzerine salacağım." şeklindeki sözlerle ve elini boğazına götürüp katılanı boğazlayacağını ima ederek öldürmekle tehdit ettiği, bu olaydan yaklaşık 2,5 saat sonra katılanın kızıyla evinde bulunduğu bir sırada sanığın sopa göstererek yeniden tehdit eyleminde bulunduğu hususlarının, sanığın katılanın evinin önünde yakalanması ve aracından 60 cm uzunluğundaki sopanın elde edilmesine dair tutanaklar ile katılan ve tanık beyanı neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE (B) bendinde açıklanan gerekçe sebebiyle Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sonuç ceza 2 yıl 6 ay hapis cezası olup kısa süreli olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesi uyarınca yasal şartların gerçekleşmediği anlaşılmış ve bu yönden hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Gerekçeli kararda iddianame içeriği, sanık savunması, katılan ve tanık beyanlarına yer verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırılık oluşturulması, 2. Sanığın lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim nedenlerinin varlığı tartışılıp kararda gösterilmeden, "Haklı neden bulunmadığından." şeklindeki yetersiz gerekçeyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/17179, K. 2023/514, T. 23.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-17179-e-2023-514-k-6cd003c0e520