Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/16630 E. 2025/12134 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1473 E. 2020/2036 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; katılan ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, katılanın yasal mirasçıları ... , ..., ..., ve ... vekilinin 23.02.2022 tarihli dilekçe ve ekinde sunduğu vekaletnamelere göre davaya katılma ve davaya devam etme talebini bildirdiği anlaşılmış, yasal mirasçıların müteveffa katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi; davaya konu sözlerin müteveffa katılanın onur, şeref ve saygınlığını hedef alarak atılı suçun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği ve açık kaynak araştırma raporunda da davaya konu paylaşım ve yorumun tespit edilemediği gözetilmeden, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı fıkranın (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasından "sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle müsnet suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi" ibaresi çıkarılarak, yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.