Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/15590 E. 2025/10514 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/526 E., 2022/335 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararının, kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine verilen hakaret suçuna ilişkin hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; şikayetçinin tanıkları dinlenildiği, savunmada belirtilen delillerin toplanmadığı, hükmün açıklanması, erteleme kararı verilmemesi ve haksız tahrik uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığa atılı suçun sabit olduğuna ve haksız tahrik, 5271 sayılı Kanun'un 231. ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddelerinin uygulanmamasına dair mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, tehdit suçundan Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.