Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/14973 E. 2025/17635 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3228 E. 2020/1977 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama,bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'in mağdur ... ..'e yönelik fuhuş suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'ya yönelik fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, .. konuşmalarının hackerlar tarafından yapıldığına sanığın yazmadığına, delil değeri taşımadığına, mağdur ... ..'ün şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğine ama değerlendirilmeden karar verildiğine, mağdur ...'in beyanlarının çelişkili olduğuna itibar edilemeyeceğine, hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağına, Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'ya yönelik fuhuş suçundan, mağdur beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları gözetildiğinde mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiğine, Katılan vekilinin temyiz isteği özetle: sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiğine ve alt sınırdan uzaklaşmadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE A.Sanık ... Hakkında Mağdur ... ..'ye Yönelik Fuhuş Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Sanığın savunması, mağdurun beyanı, tanık anlatımları, olay ve mesaj tutanakları, adli rapor ve tüm dosya kapsamından, suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. B.Sanıklar Hakkında Mağdurlar ... .. ve ...'ye Yönelik Fuhuş Suçundan Verilen Beraat Kararları Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, mağdurların soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının bilgisi olmadan alınan beyanlarının hükme esas alınamayacağı, aleyhe tanık beyanının da bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ... müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.11.2025 tarihinde karar verildi.