Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13059 E. 2025/7061 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/13059
Karar No
2025/7061
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1417 E., 2021/308 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; kararın usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı olup bozulması gerektiğine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun "Hükümlünün telefon ile haberleşme hakkı" başlıklı 66. maddesi uyarınca yapılan dinleme faaliyetinin kanun uyarınca yapıldığına, gizli ve hukuka aykırı bir eylem niteliği taşımadığına, yapılan dinlemenin adli veya idari soruşturmaya esas olmak üzere kullanılmasının hukuka uygun olduğuna, söz konusu dinlemenin, sanığın işlediği suçla ilgili olarak bir daha elde edilme olanağı bulunmayan kanıtları yetkili makamlara sunmak amacıyla yapıldığının ve hukuka uygun olduğunun kabulü gerektiğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 2016/1097 Esas, 2018/591 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, cezaevinde yapılan görüşme kayıtlarının CMK 217/2. madde kapsamında hukuka uygun delil olduğu kabul edilmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 66. maddesi ile hükümlülere cezaevinde bulundukları süre içinde belli şartlar altında belli yakınları ile telefonla görüşme imkânının tanındığı ancak cezaevinde disiplin ve düzenin sağlanması, suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla bu görüşmelerin dinlemesi ve kayda alınmasının öngörüldüğü, sanığın suç tarihinde cezaevinden yaptığı görüşmelerin kayıtlarının hükme dayanak yapılmasında hukuki bir engel olmadığı gözetilmeyerek sanığın mahkumiyeti yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/13059, K. 2025/7061, T. 17.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-13059-e-2025-7061-k-0d612f61915d