Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12888 E. 2025/4553 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1622 E., 2019/1666 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın ceza infaz kurumunda bulunduğu tarihte MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve UYAP kayıtlarına göre 28.04.2020 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; tekerrür hükümlerinin adli sicil kaydına bakılarak yapılmadığı, suç tarihlerinin gerekçeli kararda düzeltilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Sanığın, 15.11.2016 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımındaki sözlerin Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliğinde olduğu, diğer tarihteki paylaşımların ise katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.11.2016 olarak yazılmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2025 tarihinde karar verildi.