Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12470 E. 2025/7340 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1736 E. 2021/212 K. SUÇ: Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın paylaşımların yapıldığı hesabın kendisine ait olduğunu, iddiaya konu paylaşımların bir kısmını kendisinin paylaştığını, paylaşımların suç olduğunu bilmediğini ve hesabından başkalarının da bu paylaşımları yaptığını belirttiği, suça konu paylaşımların kimler tarafından yapıldığının belirlenemediği, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı, sanığın yaptığı kabul edilse dahi paylaşımların eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Sanığın, 11.01.2014 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımındaki sözlerin Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliğinde olduğu, diğer tarihteki paylaşımların ise katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2.Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihininin 11.01.2014 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.