Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12450 E. 2025/7338 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/298 E. 2021/93 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın savunmasında suça konu paylaşımların yapıldığı hesabın çalındığını belirttiği, bu hususun araştırılmadığı, paylaşımların içeriği, dönemin nesnel koşulları içinde "haber" başlığı altında kamuoyuna sunulmuş olan bölgesel siyasi faaliyetlerin hangi aşamada olduğuna dair bildirimlerden ibaret olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın, 05.01.2016 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımındaki sözlerin söylendiği yer ve anlam bütünlüğü karşısında Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliğinde bulunduğu, 20.12.2015 tarihindeki paylaşımın ise katılana söylendiği hususunda duraksama olduğu, 16.02.2016 tarihindeki paylaşımının ise katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 05.01.2016 olarak yazılmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.