Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/9189 E. 2023/17475 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de sanık hakkında atılı suçtan kurulan beraat hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna, bozulması gerektiği talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, evli olduğu şikâyetçi ..., müşterek çocukları şikâyetçi ... ve katılan ile birlikte yaşadığı ortak konutu terk ettiği, terk tarihi itibarıyla katılanın 5, şikâyetçi ...’nin ise 15 yaşında olduğu, terk tarihinden sonra sanığın, katılan ile bir daha ortak yaşam sürdürmediği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık lehine hazine aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz talebinde bulunulmadığı, ayrıca gerekçe bölümünün (1 ve 2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Tebliğname'nin bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir. 1. 5237 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçta, aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünün ihlali yaptırıma bağlanmışsa da, yargılamaya konu somut olayda sanığın savunması dikkate alınarak üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.