Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/9110 E. 2023/16478 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali Katılanın yokluğunda verilip 04.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği, sanığın aile hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi yükümlülüklerini ihlal ettiğine vesaire ilişkindir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, katılanın istikrarlı ve değişmeyen beyanlarında eşi sanığın evine bakmadığını ve uzun süredir bırakıp gittiğini beyan ettiği, emniyet tarafından yapılan araştırmada, 7 kişi bir arada ikamet ettikleri ve ...'in 2 oğlunun kuaför yanında çalıştıkları, ayda 400 TL kazandıkları ve maddi durumlarının da iyi olmadığı, sanığın düzenli olarak para göndermediğinin tespit edildiği, bu haliyle sanığın aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerini ihlal ettiği bu haliyle hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken soyut ve bir nedene dayanmaksızın yardıma muhtaç olmadan geçinebildikleri kabul edilerek sanığın beraatına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın 2014 yılı Ramazan ayı içerisinde resmi nikahlı eşi olan katılan ile tartıştığı ardından evi terk ettiği ve o tarihten beri aylardır evine gelmediği, eşine ve çocuklarına karşı bakım ve destek olma yükümlülüklerini yerine getirmediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılanın temyiz isteği yönünden Katılanın yokluğunda verilip 04.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kolluk araştırma tutanağında katılanın çocukları, gelini ve torunları ile birlikte yaşadığı, katılanın çocuklarının kuaförde çalıştıkları ve aylık kazançları olduğunun anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Katılanın temyiz isteği yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.