Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/43806 E. 2024/14556 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sonuç ceza artırılmak suretiyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdurun annesi ve komşusu olan tanıkların sanığın üzerine atılı suçu doğrulamadıklarına, diğer tanıkların ise mağdur ile ilişkilerini kabul etmekle beraber sanığın aracılık yapmadığını belirttiklerine, bu suretle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 20.09.2017 tarihli rapor içeriği ile soruşturma aşamasında alınan mağdur beyanları ve tanıklar K. E. ve Ö. B.'nin anlatımları doğrultusunda sanığın mağdurun fuhuş yapması için aracılık ve yer temin ettiği, ayrıca fuhuştan kaynaklanan kazançtan yararlandığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın, cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden faydalanarak mağduru fuhuşa sevkettiğine dair delil elde edilemediği gibi, çaresizlikten söz edebilmek için kişinin muhtaç durumda bulunması, bu muhtaç halin yarattığı sonuçtan yararlanılarak sömürülmesi gerekir. 5237 sayılı Kanun'un 227/4. maddesinde belirtilen çaresizlik halinde, hayatını devam ettirmek, bir yerde kalmak veya gitmek gibi konularda yapacak bir şeyi olmayan kimsenin durumunu anlamak gerekli olup, bu nitelikli halin varlığının kabulü için, mağdurun üstesinden gelemeyeceği bir çaresizlik ortamında bulunması zorunludur. İncelemeye konu olayda; mağdurun, sanığın kendisine zorla fuhuş yaptırdığını beyan etmesine karşın tanıkların bu yönde bir beyanlarının bulunmaması ve başkaca bir delilin de elde edilememesi karşısında, sanığın mağdura ne suretle cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlanmak suretiyle fuhuş yaptırdığı hususu tartışılmadan, 5237 sayılı Kanun'un 227/4. maddesinin uygulanması, 2. Tanık Ö. B.'nin 09.08.2016 tarihli anlatımında, bu tarihten üç yıl önce sanık aracılığıyla para karşılığı mağdur ile fuhuş yaptığını beyan etmesi ve UYAP'tan alınan nüfus aile kayıt örneğine göre sanık ile mağdurun 28.03.2005 tarihinde evlenip 14.04.2016 tarihinde boşandıklarının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227/5. maddesinde düzenlenen artırımın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.