Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/42695 E. 2024/12371 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR: Hakaret, tehdit HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzrine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ferizli Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, olay günü konulduğu müşahede odasının pis olduğunu gördüğünü ve temizlemek için görevlilerden temizlik malzemesi istemesine rağmen talebi karşılanmadığından şikayetçi olacağını söylemesi nedeniyle hakkında tutanak düzenlendiğine, atılı suçları işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçi memurların aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanda bulunmaları ve iddialarıyla uyumlu kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin tutanak ve 26.11.2014 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın müşahede odasına alınması nedeniyle sinirlenerek infaz koruma memurlarına hakaret ve tehditte bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığa yüklenen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanığın eylemlerini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemesi nedeniyle verilen cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdur sayısına göre arttırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden ve önceki hükümde sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün son paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği tekerürrür hükümlerinin uygulanmasında ilişkin hüküm fıkralarından "ikinci kez" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.