Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/40495 E. 2022/25135 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit

K A R A R Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, öncelikle bildirdiği son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği, bunun mümkün olmaması durumunda ise aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca MERNİS adresine tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanığa atılı suça ilişkin Yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, son kesme nedeni olan mahkumiyet kararının verildiği 17/07/2014 tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, TCK’nın 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 12/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.