Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/39150 E. 2024/13313 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ: Hakaret HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği sabit ise de, 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca akıl hastası olduğu, cezai ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından ceza tayinine yer olmadığına, güvenlik tedbiri olarak yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu kararıyla, hüküm fıkrasında uygulanan Kanun maddesinin eksik yazılmış olması nedeniyle, "223. maddesi" ibaresinin çıkartılarak, yerine "223/3-(a) maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadan karar verildiği, hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı ve güvenlik tedbirine hükmedilmiş olmasının isabetsiz olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Dosyaya sunulan 06.12.2017 tarihli rapor içeriği karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5271 sayılı Kanun'un 223/4-(c) maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi gerekirken, "ceza tayinine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince “ceza tayinine yer olmadığına" ibaresinin hükümlerden çıkartılarak yerlerine "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.